Gevoel, identificatie en meditatie.

Door het coronavirus hebben we nu meer tijd voor onszelf. In veel gevallen zelfs zeeën van tijd. Het is daarom een uitstekend moment om te reflecteren.

Like Comment

Het is een ongekende tijd. Door het coronavirus en de quarantaine die door de overheid is opgelegd krijgen we nu een bijzonder kans. We hoeven namelijk even niet druk te zijn met de dingen buiten ons zoals werk en ons sociale leven maar krijgen nu de kans om eens een kijkje te nemen naar wat er in onszelf afspeelt. Zie het als een inventaris van je eigen interne toestand. En in veel gevallen is dat hard nodig.

De waarheid is namelijk dat we allemaal van tijd tot tijd geplaagd worden door negatieve gedachtes, gevoelens en emoties. Iemand zei bijvoorbeeld iets wat je niet leuk vond, je voelt je gekwetst en vervolgens blijf je de situatie in je hoofd herkauwen. Of je voelt je ineens verdrietig of snel geïrriteerd zonder dat daar een duidelijke reden voor is. Of je bent simpelweg niet tevreden met waar je nu staat in je leven. Ik had hier vroeger veel last van. Om hier vanaf te komen ben ik op een interne zoektocht gegaan. Ik wilde weten waar deze gevoelens precies vandaan kwamen. Ik wilde weten hoe dit precies werkt. Hoe de steel in de vork steekt. Na enige interne reflectie en observatie kwam ik achter een vreemde ontdekking. Ook al worden we geplaagd door negatieve gevoelens en gedachtes en laten we ons er in veel gevallen door leiden, hebben we desondanks vaak niet door wat er echt in ons omgaat. Het lijkt wel alsof we er pas achter komen wat er in ons speelt als het een bepaalde intensiteit heeft bereikt en meestal gebeurt dat pas als de emotie volledig de overhand heeft genomen. Hoe werkt dit precies?

Er is in de menselijke geest een zogenaamde grenswaarde die bepaalt wanneer je je ergens bewust van bent. Als je een kikker direct in een pan met kokend water stopt dan springt hij er direct uit maar stop een kikker in een pan met koud water die langzaamaan verwarmd wordt dan gebeurt er iets anders. Omdat het water geleidelijk warmer wordt heeft de kikker niet door welk gevaar er schuilt en blijft hij tot zijn tragische einde zitten. Zo werkt het ook bij mensen. We voelen niet aan dat er geleidelijk aan iets in ons begint te koken. We voelen bijvoorbeeld een frustratie die gedurende de hele dag zich ophoopt. Als er aan het einde van de dag iets gebeurt wat we niet leuken vinden dan ontploffen we. Deze uitspatting is voor de mensen om ons heen vervolgens moeilijk te begrijpen. Zij hebben namelijk niet de lange opbouw van spanning gezien die hieraan voorafging. Maar wij hebben zelf die opbouw van spanning vaak ook niet gezien! 

Waarom gebeurt dit? Ik ontdekte het volgende: als we een emotie niet objectief kunnen zien we er automatisch in mee worden genomen. We reageren dan vanuit een emotie die ons een bepaalde richting induwt met alle gevolgen van dien. Later werden we er pas bewust van er nou precies gebeurde. De emotie was aanvankelijk te erg onderdeel van ons om het te herkennen of toe te kunnen geven aan onszelf. Kortom, we waren geïdentificeerd met die emotie in plaats van dat we er van een afstand naar konden kijken. Maar hoe verhelpen we dit?

Door regelmatig te mediteren verlaag je de grenswaarde van het herkennen wat er binnen in je afspeelt. Doordat je een bepaalde reactie vroegtijdig herkent voorkom je de identificatie die gebeurt als een emotie sterker is. Hiermee voorkom je ook dat zich gedurende een dag, week of over een langere periode er iets opbouwt. Door het vanaf de zijlijn te bekijken kun je er afstand van nemen met als gevolg dat het in z'n kracht afneemt. Maar dat is niet makkelijk! Van nature identificeren we ons namelijk met onze gedachtes en gevoelens. Door te mediteren vergroten we onze gevoeligheid voor onze interne staat en leren daarom beter om te gaan met onze eigen interne gevoelens. Kortom, negatieve emoties en patronen krijgen een steeds kleinere invloed op ons totdat ze totaal verdwijnen.

Ik zeg het nog eens, het is niet makkelijk om je los te koppelen van een emotie en er vanaf de zijlijn naar te kunnen kijken. Er zijn wel een aantal dingen die ons hierbij kunnen helpen. Zeg bijvoorbeeld in plaats van 'ik ben boos' of 'ik ben hier volledig klaar mee!', 'iets in mij is boos' of 'iets in mij is hier volledig klaar mee!' Als je dit probeert kun je opmerken dat er een kleine verandering is in hoe je dat gevoel ervaart. Het is alsof er een klein beetje afstand is gecreëerd. En ook als is het maar een klein beetje dan is het alsnog een groot verschil met helemaal geen afstand tussen jou en dat wat je voelt. 

Veel succes in deze tijden.

Als je met vragen zit, laat het me weten.

Groet Jasper

Would you like to become an Aspiring Triber?
Register for free and get directly access to premium features, such as starting conversations and following experts.

Jasper von Richthofen

Meditation coach, Meditation Mentoring

1 Contributions
2 Followers
1 Following

No comments yet.